درباره سايت
اعضای گروه ریاضی استان همدان : علی جعفری، مینا عظیمی، حمید پیری، محی الدین فلاحت، سیدابوالفضل فاضلیان
روزحضور: دوشنبه ها
تلفن تماس : 08138201728
آدرس پستی : همدان-خیابان سعیدیه جنوبی-کوچه شهید محرمی-پژوهشگاه معلم استان همدان
پست الکترونیک: hamedan.math97@gmail.com
معرفی سایت های مفید
عکس ها
- همه
- گروه 1
- گروه 2
- گروه 3
مطالب سايت
۱)به موضوع درس خود علاقمند باشید.
۲)بر موضوع درسی خود، مسلط باشید.
۳)بدانید از چه راهی میتوانید آنچه را در نظر دارید، یاد بدهید. بهترین روشیاد دادن را خودتان پیدا کنید.
۴) به چهره شاگردان خود نگاه کنید تا متوجه انتظارهای آنها بشوید.دشواریهای آنها را کشف کنید، توانایی این را داشته باشید که بتوانید خودتان را بهجای آنان بگذارید.
چهار قانون فوق را جورج پولیا اساس هنر معلمی میداند.
۵) به آگاهیهای خشک و عریان قناعت نکنید. بکوشید مهارت را که لازمه عقل و اندیشه است و عادت به کار منظم را، در دانشآموزان تقویت کنید و تکامل بخشید.
هر دانشی از دو قسمت تشکیل میشود بخش آگاهیها «دانش خالص و نظری» وبخش « مهارتها» (توانایی در به کار گرفتن دانش نظری).
مهارت هنر است، مهارت یعنی توانایی استفاده از آگاهیها، برای رسیدن به مقصود. همچنین، مهارت را میتوان بهعنوان قدرتی که در اثر ممارست و تجربه طولانی بهدست میآید، تعریف کرد. به زبان کوتاه میگفت که مهارت یعنی توانایی در کار منظم. مهارت در ریاضیات یعنی توانایی حل مسأله، قدرت اثبات و استدلال و همچنینتوانایی در تجزیه و تحلیل انتقادی جواب یا اثبات.
مهارت، در ریاضیات به مراتب مهمتر است از یک دانش خالص و آگاهیهای خشک و عریان. لذا به بعضی خصلتهای منفرد اکتفا نکنید، سعی کنید دانشآموزان خود را به سمت«مهارت» بکشانید و به « کار منظم» عادت دهید.
در ریاضیات مهارت مهمتر از دانش است.
در تدریس ریاضیات این که «چگونه یادمیدهند» خیلی مهمتر از آن است که چه چیزی را یاد میدهند.
۶) بکوشید تا حدس زدن و پیشبینی کردن را به آنان بیاموزید.
باید مراقب شاگردان باشیم و حدس زدن را به آنان بیاموزیم، شاگردان ضعیف و سهلاندیش ممکن است حدسها و پیشنهادهای عجیب و غریبی طرحکنند. چیزی که باید به این دسته از شاگردان بیاموزیم حدس زدن « عقلانی» و «معنیدار» ودرجهت درست است. حدس زدن عقلانی، بر پایه استفاده با معنی از قیاس و شباهتقرار دارد.
۷) سعی کنید اثبات کردن را به دانشآموزان یاد دهید.
«ریاضیات مکتب خوبی برای داوری نزدیک به حقیقت است.»
این جمله ممکن استبعضی را متعجب کند. اما اگر گفته شود «ریاضیات مکتب خوبی برای داوریهایقیاسی (استدلالی) است» این حکم کسی را متحیر نمیکند. اما مرزهای ریاضیات تمامی پهنه داوریهای استدلالی را در برمیگیرد. این مرزها هردانشی را که توانسته باشد تا آنجا پیشرفت کند که مفهومهای مربوط به آن را بتوان بهصورت مجرد (و به شکل «منطقی-ریاضی» بیان کرد شامل میشود. در بیرون از این مرز ها جایی برای داوری استدلالی واقعی وجود ندارد. مثلاً در زندگی روزمره خود به ندرت با داوری استدلالی دقیق مواجه میشویم). معلم ریاضیات باید همه شاگردان خود را (احتمالاً، به جزشاگردان پایینترین کلاسها) با داوری استدلالی آشنا کند و سعی کند اثبات کردن رابه آنها بیاموزد.
۸) در مسألهای که طرح شده است، چیزی را جستجو کنید که برای حلمسألههای دیگر، مفید است. از موقعیتی که مسأله مشخص مفروض دارد، روش کلیرا کشف کنید.
دانشآموزان تنها از طریق تقلید و به خصوص با تمرین وعمل، میتوانند توانایی و مهارت حل مساله را بدست آورند. وقتی حل مسألهای را دنبال میکنید، جنبههای آموزنده آن را جدا کنید. جنبه مشخصی از راه حل، زمانی آموزنده است که قابل تقلید باشد. یعنی علاوه بر حل مسأله مفروض، بتواند برای حل مسألههای دیگری هم به کار رود.
وقتی که بر ویژگیهای آموزنده راهحل تکیه میکنید، به جایاینکه تنها به ستایش آنها بپردازید (چیزی که میتواند اثر معکوس داشته باشد) باشیوه رفتار خود آن را برجسته کنید (هر معلم خوب باید تا حدی هنرپیشه باشد، اگرویژگی مورد نظر، با هنرمندی نشان داده شود، میتواند راهحل شما را، به یک راه حلنمونه و یک روش آموزنده، تبدیل کند، به نحوی که دانشآموزان بتوانند، در حلمسألههای دیگر آن را سرمشق خود قرار دهند.)
اگر اندیشهای یک بار به کار رودشیوهای هنری است، ولی اگر دو یا سه بار به کار رود "روش" نامیده میشود.
۹) راز خود را بلافاصله فاش نکنید، اجازه بدهید دانشآموزان تا آنجا کهمیتوانند تلاش کنند.
(مریم ترکمان سرگروه ریاضی رزن)
